شانس بارداری در هر ماه حدود ۲۰ درصد است، به همین دلیل شما باید یکسال کامل رابطه داشته باشید. زیر یک سال نباید به هیچ عنوان دارویی برای تسریع بارداری استفاده کنید.
قبل از توصیه دارو برای زود باردار شدن، پزشک باید با استفاده از آزمایش خون، تصویربرداری از رحم و لولههای فالوپ و آزمایش تخمکگذاری، مشکل را تشخیص دهد. به احتمال زیاد پزشک از شما میخواهد که چرخههای قاعدگی خود را ثبت و دمای پایه بدن خود را هر صبح اندازهگیری کنید.
اگر وضعیت شما طوری نباشد که به دارو پاسخ دهد، پزشک ممکن است IUI یا IVF را توصیه کند. ممکن است لازم باشد قبل از شروع درمان چند ماه صبر کنید چون مصرف داروهای باروری در روزهای خاصی از چرخه قاعدگی ضروری است. اگر اولین درمان مؤثر نباشد، پزشک ممکن است آزمایشات بیشتر، چرخه درمانی دیگر یا درمان دیگری را توصیه کند.
بسیاری از خانمها با مصرف داروهای باروری به ویژه داروهایی که حاوی هورمون هستند، عوارض جانبی را تجربه میکنند. شایعترین عوارض جانبی عبارتند از:
برخی از تحقیقات نشان میدهد که برخی از داروهای باروری خطر ابتلا به سرطان تخمدان و آندومتر را افزایش میدهند.
داروهایی که برای زود باردار شدن مناسب است، عبارتند از:
در حدود 10 درصد موارد ناباروری، پزشک نمیتواند علتی را پیدا کند که اصطلاح پزشکی آن «ناباروری غیرقابل توضیح» است.
داروهایی که هدفشان تحریک تخمکگذاری است ممکن است در موارد ناباروری غیرقابل توضیح موثر باشند.
گاهی اوقات داروها نمیتوانند برخی از علل ناباروری را درمان کنند. هنگامی که این اتفاق میافتد، یا زمانی که پزشک نمیتواند علت ناباروری را شناسایی کند، ممکن است لقاح مصنوعی را توصیه کند.
تلقیح داخل رحمی (IUI) شامل قرار دادن اسپرم به طور مستقیم در رحم در حوالی زمان تخمکگذاری است.
هنگامی که مشکلی در مخاط دهانه رحم یا تحرک اسپرم وجود دارد، یا زمانی که پزشک نمیتواند علت ناباروری را تشخیص دهد، ممکن است تلقیح داخل رحمی یا آی یو آی شانس باردار شدن را بهبود ببخشد.
پزشک ممکن است مصرف موارد زیر را قبل از IUI توصیه کند:
لقاح آزمایشگاهی (IVF) شامل برداشتن یک یا چند تخمک است تا پزشک بتواند آنها را با اسپرم در محیط آزمایشگاهی بارور کند. اگر تخمکها به جنین تبدیل شوند، پزشک آنها را در رحم میکارد.
IVF به چندین دارو نیاز دارد که عبارتند از:
داروهای سرکوب تخمکگذاری: اگر خانمی خیلی زود تخمکگذاری کند، آی وی اف ممکن است کارساز نباشد. بسیاری از پزشکان برای جلوگیری از تخمکگذاری زودرس، هورمونهای آنتاگونیست گنادوتروپین را تجویز میکنند.
هنگام درمان ناباروری، پزشک ممکن است برای کمک به تنظیم چرخه قاعدگی، مصرف داروهای ضد بارداری هورمونی را به طور موقت توصیه کند.
بسیاری از زنان عوارض جانبی داروهای باروری، به ویژه داروهایی که حاوی هورمون هستند، را تجربه میکنند. شایعترین عوارض جانبی عبارتند از:
ممکن است برخی از داروهای باروری خطر ابتلا به سرطان تخمدان و آندومتر را افزایش دهند. به این نکته توجه کنید که در شرایط ناباروری، مرد نیز باید آزمایش باروری دهد. در برخی موارد، زن و مرد هر دو دارای مشکلات باروری هستند و فقط درمان زن کافی نیست.
داروها نمیتوانند همه علل ناباروری را درمان کنند. مثلا انسداد لولههای فالوپ یک علت شایع ناباروری است که استفاده از روشی به نام هیستروسکوپی میتواند آن را درمان کند.
تلاش برای باردار شدن میتواند استرسزا باشد، به ویژه زمانی که مشکلات باروری وجود داشته باشد. بسیاری از زنانی که به دنبال درمان ناباروری هستند در نهایت میتوانند باردار شوند. دریافت تشخیص صحیح هنگام انتخاب درمان مبتنی بر دارو بسیار مهم است، بنابراین بهتر است قبل از مصرف دارو برای زود باردار شدن با پزشک مشورت کنید.