اگر مشغول مصرف داروهای ضد اضطراب هستید، پس لازم است با شایع ترین داروهای ضد اضطراب و عوارضی که برای بیمار دارند آشنا شوید. افراد مبتلا به اضطراب اغلب داروهایی مصرف میکنند تا علائمشان مدیریت شود. گزینههای درمان شامل داروهای مسدودکننده بتا و داروهای ضد افسردگی است. اصطلاح اضطراب، شامل احساس نگرانی، ترس و ناراحتی است. این مقاله، شایعترین داروهای ضد اضطراب و عوارضی که برای بیمار دارند را بررسی میکند.
انواع مختلفی از داروها میتوانند علائم اضطراب را درمان کنند. بر اساس گزارش انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا، چهار دسته اصلی دارو برای اختلالات اضطرابی عبارتند از:
اگر چه مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) نوعی داروی ضد افسردگی هستند، پزشکان میتوانند آنها را برای افراد مبتلا به اضطراب و اختلال وسواس فکری-اجباری هم تجویز کنند.
این داروها اولین درمان دارویی برای اضطراب هستند که با متوقف کردن سلولهای عصبی در مغز از بازجذب سروتونین، اثر میکنند. سروتونین، یک ماده شیمیایی است که نقش حیاتی در تنظیم خلق و خو دارد. نمونههایی از داروهای بازجذب سروتونین برای اضطراب عبارتند از:
این داروها معمولا در عرض 2 تا 6 هفته اثر میکنند، اما ممکن است برای همه موثر نباشند. این داروها باید به مدت 6 تا 12 ماه برای درمان اضطراب مصرف شوند و سپس به تدریج دوز آن کاهش یابد. این داروها معمولا منجر به وابستگی نمیشوند و قبل از شروع کاهش یا قطع دارو باید با پزشک مشورت کنید.
بیشتر بخوانید: انواع اختلال خلقی را بشناسید
مهارکنندههای بازجذب سروتونین- نوراپینفرین (SNRIs) دسته دیگری از داروهای ضد افسردگی هستند که افسردگی و اضطراب را درمان میکنند. پزشکان همچنین ممکن است آنها را برای درمان برخی از شرایط درد مزمن تجویز کنند.
داروهای ضد افسردگی سه حلقهای (TCAs) نوع قدیمی داروهای ضد افسردگی هستند که پزشکان اغلب داروهای مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین را به جای آنها تجویز میکنند چون عوارض جانبی کمتری دارند.
مهارکنندههای بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین، خط اول درمان اضطراب به شمار میآیند، اما در درمان اختلال وسواس فکری موثر نیستند. این داروها جذب مجدد مواد شیمیایی سروتونین و نوراپینفرین توسط مغز را کاهش میدهند.
نمونههایی از مهارکنندههای بازجذب سروتونین- نوراپینفرین که برای اضطراب استفاده میشوند عبارتند از:
این داروها هم ممکن است چندین هفته طول بکشد تا اثر کنند.
داروهای ضد افسردگی سه حلقهای (TCAs) نوع قدیمی داروهای ضد افسردگی هستند. اگر چه برای درمان افسردگی و اضطراب موثرند، پزشکان اغلب داروهای مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین را به جای آنها تجویز میکنند چون عوارض جانبی کمتری دارند. داروهای ضد افسردگی سه حلقهای ممکن است برای برخی افراد مفید باشند.
این داروها با مسدود کردن بازجذب سروتونین و نوراپینفرین عمل میکنند و باعث افزایش سطح این انتقال دهندههای عصبی در مغز میشوند. نمونههایی از آنها برای درمان اضطراب عبارتند از:
بیشتر بخوانید: افسردگی آتیپیک یا غیرمعمول چیست؟
بنزودیازپینها آرامبخشهایی هستند که علائم فیزیکی اضطراب مانند انقباض عضلات را کاهش میدهند. این داروها باعث آرامش میشوند و به سرعت اثر میکنند. انواع بنزودیازپینها عبارتند از:
پزشکان به ندرت بنزودیازپین تجویز میکنند چون با گذشت زمان اثر آنها کاهش مییابد و میتوانند اعتیادآور باشند.
پزشکان به ندرت بنزودیازپین تجویز میکنند چون با گذشت زمان اثر آنها کاهش مییابد و میتوانند اعتیادآور باشند. کارشناسان پیشنهاد میکنند که پزشکان مصرف مداوم بنزودیازپینها را برای بیش از 6 ماه تجویز نکنند. برخی از افراد ممکن است برای مدیریت اضطراب کوتاه مدت بنزودیازپین مصرف کنند. مثلا افرادی که ترس از پرواز دارند ممکن است این داروها را قبل از پرواز مصرف کنند.
داروهای دیگر ضد اضطراب عبارتند از:
بتا بلاکرها یا مسدودکنندههای بتا، داروی رایج برای افراد مبتلا به فشار خون بالا و بیماریهای قلبی هستند. با این حال، پزشکان ممکن است آنها را برای اضطراب در شرایط خاص تجویز کنند. بتا بلاکرها اثرات نوراپینفرین و برخی از علائم فیزیکی اضطراب را تسکین میدهند. نمونههایی از بتابلوکرها عبارتند از آتنولول و پروپرانولول.
این داروی ضد اضطراب ممکن است علائم اضطراب کوتاهمدت یا طولانیمدت را درمان کند. بوسپیرون بسیار کندتر از بنزودیازپینها عمل میکند و ممکن است همه انواع اختلالات اضطرابی را درمان نکند، اما عوارض جانبی کمتر و خطر وابستگی کمتری دارد.
پیشنهاد ویژه نی نی بان: آشنایی با متخصصان روانشناسی
داروهای ضد افسردگی و سایر داروهای اضطراب، دارای عوارض جانبی هستند. این عوارض پس از چند هفته برطرف میشوند، اما در صورت غیرقابل تحمل بودن، باید به پزشک مراجعه کنید. عوارض جانبی ممکن است بسته به نوع دارو متفاوت باشد.
عوارض جانبی مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین میتواند شامل موارد زیر باشد:
داروهای ضد افسردگی و سایر داروهای اضطراب، دارای عوارض جانبی هستند. این عوارض پس از چند هفته برطرف میشوند، اما در صورت غیرقابل تحمل بودن، باید به پزشک مراجعه کنید.
عوارض جانبی مهارکنندههای بازجذب سروتونین- نوراپینفرین مشابه عوارض جانبی مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین هستند.
بیشتر بخوانید: تله رهاشدگی چیست؟ علل، نشانه ها و درمان
عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی سه حلقهای متفاوت است چون به روشهای مختلف اثر میکنند. عوارض جانبی احتمالی عبارتند از:
بیشتر بخوانید: اثرات مثبت گریه/ ۹ فایده مهم گریه برای سلامتی که باور نمیکنید
این داروها میتوانند عوارض جانبی متعددی ایجاد کنند که عبارتند از:
بنزودیازپینها خطرات خاصی دارند. مثلا حتی پس از مدت کوتاهی استفاده میتوانند باعث وابستگی فیزیکی شوند. ترک بنزودیازپینها ممکن است منجر به موارد زیر شود:
بنزودیازپینها خطرات خاصی دارند. مثلا حتی پس از مدت کوتاهی استفاده میتوانند باعث وابستگی فیزیکی شوند.
خطرات شدیدتر بنزودیازپینها شامل موارد زیر است:
عوارض جانبی احتمالی مسدودکنندههای بتا عبارتند از:
افراد مبتلا به آسم باید از بتابلوکرها اجتناب کنند. افراد مبتلا به دیابت باید آنها را با احتیاط مصرف کنند.
افراد مبتلا به آسم باید از بتابلوکرها اجتناب کنند. افراد مبتلا به دیابت باید آنها را با احتیاط مصرف کنند.
بیشتر بخوانید: مه مغزی چیست؟
عوارض جانبی بوسپیرون ممکن است شامل موارد زیر باشد:
پزشک ممکن است دوز دارو را کمتر کند، یا شکل دیگری از درمان را توصیه کند. هرگز مصرف دارو را بدون نظارت پزشک قطع نکنید چون انجام این کار ممکن است باعث علائم ترک شود.
اضطراب، یک بیماری شایع است که بسیاری از افراد را تحت تاثیر قرار میدهد. انواع مختلفی از داروها میتوانند اضطراب را درمان کنند. افرادی که دارای اختلال اضطرابی هستند باید با پزشک برای یافتن برنامه درمانی مناسب مشورت کنند. اگر متوجه عوارض جانبی داروهای خود شدید، باید این موضوع را به پزشک اطلاع دهید.
برای کاهش عوارض جانبی، پزشک ممکن است دوز دارو را کمتر کند، یا شکل دیگری از درمان را توصیه کند. هرگز مصرف دارو را بدون نظارت پزشک قطع نکنید چون انجام این کار ممکن است باعث علائم ترک شود.
برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک نی نی بان سر بزنید.